Ik gun je een burn-out (maar voorkomen is misschien beter…)

Succes delen
Ik sloot vanmorgen weer zo’n mooi gesprek af, dat ik het graag even met je wilde delen. Want wist je dat vaardigheden en je talenten twee hele verschillende dingen zijn? Deze worden in het werkende leven namelijk nogal eens door elkaar gehaald.

Ik moest na dit klantgesprek weer even denken aan deze waarheid.

Vaardigheid versus talent en passie
Vaardigheden ontwikkel je via opleiding en ervaring. Je kunt ergens vaardig in zijn, kennis hebben van bepaalde zaken, zonder dat daar je talent, je passie ligt. Doen waar je goed in bent, is niet per se waar je ook blij van wordt. Read that again. Doen waar je goed in bent, is niet per se waar je ook blij van wordt.

En dat is ook hoe het ook in het werkende leven vaak gaat; je rolt ergens in, het gaat goed, je doet iets waar je goed in bent, kennis van hebt en je rolt door. Geen noodzaak om andere keuzes te maken. Maar het zijn in dit geval vaak de externe factoren waar je blij van wordt (de positieve feedback, salaris, veiligheid, zekerheid), die niet opwegen tegen intrinsieke motivatoren.

Van kantoorbaan naar stijlexpert
Mijn klant van vanmorgen, die een coachtraject van een jaar bij mij doet, heeft jarenlang een kantoorbaan gehad in diverse functies. Ze was daar ook goed in, heel vaardig. Maar tóch is ze op enig moment in een burn-out geraakt, had ze chronische stressklachten en raakte ze uit het arbeidsproces.

Tussendoor had ze wel eens een opleiding gedaan tot kleding- en stijladviseur, ziet ze er zelf altijd super stijlvol en ‘om door een ringetje te halen’ uit én vindt ze het leuk om anderen daar ook bij te helpen.

MAAR JA. Hoe verdien je daar nou je geld mee hè?! En hop, zo duwde ze zich jarenlang maar weer in die rol, die kantoorbaan. Die haar eigenlijk aan alle kanten niet meer paste. Maar braaf voldeed ze aan haar eigen overtuigingen en de verwachtingen van de buitenwereld (niet getoetste verwachtingen, overigens).

Ik gun je een burn-out
Tót het moment dat ze de roep van binnen zo lang genegeerd had, dat haar lichaam riep ‘en nu is het klaar!’. Nu ga je naar mij luisteren. En daar zat ze. Burn-out. Chronische stress. Uitgeschakeld en genoodzaakt om na te denken. Keuzes te maken, te voelen en te ontdekken wat ze nu echt wilde. Wat háár richting ging zijn voor de komende jaren. En hoe ze daar vorm aan ging geven.

En op dat punt kruisten onze wegen.

Lang verhaal kort, we zijn aan de slag gegaan en vanmorgen vertelde ze hoe haar agenda aan het vol druppelen is met stijladviezen, kleuradviezen en personal-shop-afspraken.

Wauw. Ooit schreef ik een blog met de titel ‘ik gun je een burn-out’. Nou hierom dus…

Liefs, Martine

[social_warfare]